Konie rasy trakeńskiej.
Konie rasy trakeńskiej – Trakeny (Trakenner Pferd). Konie rasy trakeńskiej zostały wytworzone w stadninie Trakenen istniejącej w latach 1732 – 1944 koło Królewca (tereny te znajdują się obecnie w granicach ZSRR) na podłożu prymitywnego konia litewskiego, który początkowo ulepszany był końmi rasy zachodniej, a następnie orientalnej; od połowy XVIII wieku zaś posługiwano się bardzo intensywnie reproduktorami pełnej krwi angielskiej. Dawniej nazwa konie trakeńskie dotyczyła tylko materiału elitarnego znajdującego się w stadninie Trakenen, ale po ostatniej wojnie w RFN, NRD, ZSRR i wielu innych krajach, nazwą tą objęto konie wywodzące się z hodowli terenowej (hodowla ta kształtowała się pod wpływem reproduktorów hodowli stadniny Trakenen), które do czasu zakończenia II wojny światowej nazywano wschodnio-pruskimi.
W Polsce, ze względu na to, że konie rasy trakeńskiej hodowano na terenie Mazur, nazwano je mazurskimi i włączono do rasy wielkopolskiej, która również legitymuje się trakeńskim pochodzeniem.
Konie trakeńskie są suchsze i szlachetniejsze oraz bardziej urodziwe od koni hanowerskich. Konie tej rasy mają średnią wysokość w kłębie od 160 do 170 cm, obwód klatki piersiowej – 180 – 200 cm, obwód nadpęcia – 20 – 22 cm. Są to wysokiej jakości konie wierzchowe. Wykorzystuje się je w wielu krajach do produkcji koni użytkowych tego typu i również w celu poprawy ras miejscowych.