Księgarnie internetowe jako źródło wiedzy o konferencji poczdamskiej.
Konferencja poczdamska, jak podają podręczniki akademickie, odbyła się między 17 VII a 2 VIII 1945 roku w Poczdamie koło Berlina. Literatura faktu odnotowała obecność szefów rządów trzech mocarstw koalicji antyfaszystowskiej: premier ZSRR Józef Stalin, prezydent USA Harry Truman oraz kolejni premierzy Wielkiej Brytanii między innymi Winston Churchill. Księgarnie internetowe posiadają bogatą ofertę pozycji podkreślających cele konferencji poczdamskiej. Jak czytamy w podręcznikach akademickich było to przede wszystkim uregulowanie całokształtu problemów związanych z II wojną światową, a przede wszystkim ustalenie stosunku zwycięskich mocarstw do powojennych Niemiec.
Wyniki obrad ogłoszono w formie trójstronnej umowy poczdamskiej. Umowa ta przewidywała możliwość przystąpienia do niej czwartego mocarstwa — Francji.Po upływie kilku tygodni Francja zgłosiła przystąpienie do umowy poczdamskiej i od tego czasu jest związana jej postanowieniami tak samo, jak pozostałe trzy mocarstwa. Na konferencję została zaproszona również rządowa delegacja Polski, która, jak czytamy w literaturze faktu, odbyła szereg rozmów z przedstawicielami trzech mocarstw, złożyła w toku konferencji wiele oświadczeń i wyjaśnień oraz była konsultowana wielokrotnie oraz odegrała niezmiernie doniosłą rolę dla narodowej racji stanu. Księgarnie internetowe mają w sprzedaży opracowaną umowę poczdamską zredagowaną w 14 rozdziałach zatytułowanych: Rada Ministrów Spraw Zagranicznych; Sprzymierzeńcy i Niemcy; Odszkodowania niemieckie; Rozporządzenie flotą; Królewiec dla Rosji; Przestępcy wojenni; Austria; Polska; Przygotowanie traktatów pokoju; Powiernictwo terytorialne; Rumunia; Bułgaria i Węgry; Powrót ludności niemieckiej; Rozmowy w sprawach wojskowych. Rozdziały te zawierają postanowienia dotyczące byłej III Rzeszy jako państwa, które było gł. organizatorerh agresywnej wojny.
W tej sprawie postanowiono zlikwidować w Niemczech militaryzm i nacjonalizm, a przyszłe Niemcy zorganizować na zasadach pokojowych; do tego czasu miały one podlegać wojskowym zarządom ZSRR, USA, Wielkiej Brytanii i Francji, które w tym celu utworzyły w Niemczech Radę Kontroli, organ władzy wspólny dla całych Niemiec. Celem okupacji Niemiec były: demilitaryzacja (likwidacja lub kontrola przemysłu zbrojeniowego), denazyfikacja (wykorzenienie wpływów narodowego socjalizmu) i demokratyzacja stosunków gospodarczych, społecznych i politycznych, dekartelizacja (zlikwidowanie monopoli) oraz ukaranie zbrodniarzy wojennych.