Wady drewna i sklejki
ozróżnia się ponadto w tej grupie typowe wady tarcicy, takie jak: zawiły układ włókien i zaszarzenia, zaś w drewnie okrągłym — martwicę zwaną zabitką Wady budowy drewna. Skręt włókien określa się w sortymentach tarcicy jako odchylenie kierunku przebiegu włókien od podłużnej osi tarcicy. W drewnie okrągłym występuje jako spiralny przebieg włókien zaznaczający się często ukośnymi pęknięciami drewna.
Sklejka charakteryzuje się miejscową zmianą budowy anatomicznej drewna iglastego. zaznacza się na przekroju poprzecznym jako zabarwienie czołowe w środkowej strefie drewna o różnej barwie, od jasnoróżowej do ciemnobrunatnej (np. w drewnie buka) lub szarej (np. w drewnie grabu, osiki i klonu). W tarcicy pozyskanej ze środkowej części kłody z fałszywą twardziela ciemne lub szare zabarwienie uzewnętrznia się na jej powierzchni podłużnej i na czole. Zaszarzenie jest to powierzchniowa zmiana barwy drewna na sre-brzystoszarą z odcieniem popielatym połączona często z jedwabistym połyskiem lub mechowatością. Występuje zwykle na powierzchni płaszczyzn tarcicy pod wpływem długotrwałego działania czynników atmosferycznych.
Plamistość drewna jest to miejscowe zabarwienie bielu powstające w drewnie drzew liściastych jako charakterystyczne plamy i podłużne smugi zbliżone barwą do zabarwienia twardzieli, np. w drewnie buka. Występuje w drewnie okrągłym i tarcicy liściastej. Biel wewnętrzny widoczny na przekroju poprzecznym pnia występuje jako warstwa jasno zabarwionego drewna (o barwie i właściwościach zbliżonych do bielu) w strefie zabarwionej twardzieli, obejmująca łukiem lub pierścieniem kilka lub kilkanaście słojów rocznych. Plamy i zaciągi garbnikowe widoczne w postaci powierzchniowych plam na powierzchni czołowej drewna, zaznaczają się czerwonobrązowym lub sinobrunatnym zabarwieniem ze smugami w głąb drewna. Powstają one w drewnie drzew liściastych na skutek utleniania się wyługowanych substancji garbnikowych.